Een andere kijk op feed back

Een andere kijk op feedback

“Wat vind jij van 360 graden feedback?’’ dat vroeg Bart mij tijdens een wandeling die we maakten. Bart had op zijn werk hiermee te maken, doordat hij dit moest uitvragen bij collega’s. Al wandelend bespraken we onze kijk hierop.

360 graden feedback

Bij deze vorm van feedback vraag je feedback aan verschillende mensen met wie je samenwerkt. Je krijgt dan een beeld over hoe andere mensen jou vinden functioneren. Op basis van die feedback ga je aanpassingen doen in je gedrag of je functioneren.

Filters

Iedereen bekijkt de wereld door bepaalde filters (blog: buitenwereld als spiegel). De mensen die jou feedback geven, bekijken jouw gedrag door hun eigen filters. Dit koppelen ze aan je terug en dan is het de bedoeling dat jij aanpassingen gaat doen. Maar over wie zegt deze feedback nu werkelijk iets? Is dat de feedback ontvanger of juist de gever?

Voorbeeld

Terug naar de situatie van Bart. Hij ontvangt feedback dat de drempel hoog is voor een collega om Bart te benaderen bij een vraagstuk of als er hulp nodig is dat betrekking heeft op zijn vakgebied. De manager van Bart vindt dat Bart hier iets aan moet doen. Het is in zijn ogen niet collegiaal en dit is niet constructief voor de samenwerking.

Bart is iemand die bij een vraagstuk wil begrijpen wat het doel is en of de gekozen route de juiste is. Hiervoor bekijkt hij een probleem vanuit verschillende invalshoeken en stelt hij kritische vragen.

De collega die feedback heeft gegeven, vindt het lastig om met deze kritische vragen om te gaan. Zij heeft liever dat Bart gewoon zonder vragen te stellen de door haar gewenste taak gaat uitvoeren. Ik ken deze collega niet, maar mogelijk beschouwt deze collega de kritische vragen van Bart als kritiek op haar. En dat voelt dan niet zo fijn. Het is vaak makkelijker om de verandering bij de andere persoon te wensen, dan dat je dit aanpakt bij jezelf.

Feedback geven ligt zoals uit dit voorbeeld blijkt toch wat genuanceerder, dan alleen voor een gedragsverandering de ogen te richten op de feedback ontvanger. Zowel de feedback gever als feedback ontvanger, zouden met deze feedback aan de slag kunnen voor zichzelf.

Omdraaien

Maar wat nu als je dit eens zou omdraaien? Wat als je de opdracht zou krijgen om bijvoorbeeld de drie personen aan wie je je het meeste irriteert in je omgeving, te omschrijven. En dat je vervolgens met jezelf aan de slag gaat. Wat jij namelijk ziet in de ander, zegt alles over jouzelf: over jouw overtuigingen, jouw ervaringen, jouw waarden en normen.

Wat als de collega in bovenstaand voorbeeld nu eens met zichzelf aan de slag gaat? Wanneer je uitgaat dat de wereld jouw innerlijk spiegelt en dat je door bepaalde filters kijkt naar de werkelijkheid, dan is het principe van (360 graden) feedback ineens niet meer zo logisch, zoals het nu wordt ingezet.

We zijn erg benieuwd naar jouw mening over deze andere kijk op feedback. Deel hieronder jouw kijk op feedback met ons.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *